Przedszkole nr3 w Zabrzu

Przykłady gier i zabaw przeciwko agresji

Smutne i wesołe buzie

Pokaż dziecku rysunek wesołej i smutnej buzi. Zachęć je, aby opowiedziało, kiedy i w jakich sytuacjach tak się czuje.

Płaczące dziecko

Pokaż dziecku rysunek przedstawiający płaczące dziecko. Powiedz, że to dziecko jest bardzo smutne. Spytaj: „Co się mogło wydarzyć, że to dziecko płacze?” Kiedy dziecko poda różne możliwe powody płaczu, spytaj: „Czy ty też wtedy płaczesz ? Kto Ciebie pociesza, kiedy płaczesz ?”

Kiedy jestem wściekły

Grupa siedzi w kole. Dzieci wypowiadają po kolei swoje imię i pokazują, co robią, kiedy są wściekłe, np.:

• Nazywam się Karolina. Kiedy jestem wściekła, robię tak: lewą ręką wykonuje ona taki ruch, jakby chciała uderzyć.
• Nazywam się Tomek. Kiedy jestem wściekły, robię tak: prawą nogą wykonuje on taki ruch, jakby chciał kopnąć.
• Nazywam się Jakub. Kiedy jestem wściekły, robię tak: uderza ściśniętymi w pięści dłońmi w obie skronie. Itd.

Dokończenie zdań

Zaproponuj dziecku, aby dokończyło dwa zdania:

1. Kiedy się kłócę lub złoszczę, to ............................................................... Przykładowe odpowiedzi:
płaczę, krzyczę, biję się, uciekam, tupię, robię się czerwony na twarzy, itp. Odpowiedzi dziecka mogą dotyczyć zarówno tego co robi, jak i tego co chciałoby zrobić.

Kiedy dokończy pierwsze zdanie porozmawiaj, o jego złości i kłótniach. Jakie prze-żywa emocje? Np.: smutek, żal, gniew, wstyd, rozterkę, itp. Jak się zachowuje, gdy kłóci się z koleżankami, kolegami albo z kimś dorosłym? Poproś, aby dokończyło drugie zdanie:

2. Kiedy kłótnia się kończy, to. ................................................................. Przykładowe odpowiedzi:
chciałbym przeprosić, jest mi głupio, jestem smutny, osamotniony, nadal zły, zdezorientowany (nie wiem co mam dalej robić). Zachęć dziecko do szerszego skomentowania swojego samopoczucia po zakończonych kłótni. Jak się wtedy czuje? Co chciałoby zrobić?

Na zakończenie zaproponuj dziecku „papierową złość”. Niech pokaże, jak się złości, gniotąc i drąc gazety.

Agresja na obrazku

Każde dziecko wyszukuje w starych czasopismach i gazetach, a następnie wycina jedno zdjęcie, które według niego wyraża agresję. Potem wszyscy wspólnie przyglądają się fotografiom. Na temat niektórych, wybranych przez grupę, dyskutujemy. Jeżeli zespół nie jest zbyt liczny, trzeba omówić każde zdjęcie, zatytułowane przez uczestników „agresja”. Czy występują jakieś treści, kolory, kształty, techniki, przedstawienia motywów itp., które wybierane były szczególnie często, to znaczy, że kojarzone są z agresją? Czy są jakieś dzieci, które wybrały bardzo podobne albo nawet te same obrazki?

Naburmuszona żaba

Jeden z uczestników siedzi w środku koła. Jest on naburmuszoną żabą, która na wszystkie, coraz śmieszniejsze pytania pozostałych uczestników, np. „Chcesz lizaka?”, „Czy chcesz pojechać nad morze się poopalać?”, „Czy masz ochotę na lody?”, „A może cię połaskotać?”, odpowiada zadziornym i zdenerwowanym „NIE!” i patrzy na wszystkich złym okiem.

Pytania są coraz śmieszniejsze, a do tego każda zadająca je osoba stara się zilustrować je odpowiednimi gestami. Uczestnicy robią dziwne grymasy i wydają komiczne odgłosy. Gdy żaba nie potrafi się powstrzymać od śmiechu, cel został osiągnięty. Może ona wybrać nowego uczestnika, który będzie musiał udowodnić swoją wytrzymałość i odporność na poczynania pozostałych.

Zasady w domu

Zapytaj dziecko, jakie zasady obowiązują w domu. Których z tych zasad udaje im się przestrzegać, a których nie? Zwróć szczególną uwagę na zasady pomagające im dobrze się czuć w grupie. Zapisz je na dużym arkuszu, np.:

• Nie wyrywamy zabawek z rąk bawiących się dzieci.
• Nie przerywamy, gdy ktoś mówi.
• Nie wyśmiewamy się z innych.
• Pomagamy, gdy ktoś ma z czymś kłopot.
• Nie szturchamy i nie bijemy innych. Itp.

Ustal z dzieckiem, gdzie ten arkusz powinniście powiesić. Możesz też zaproponować narysowanie sytuacji, w których zasady zostały złamane. Po wykonaniu rysunków dziecko prezentuje i komentuje swoje prace. Opracowały Urszula Regulska i Barbara Źróbek